December is bij uitstek de maand waarin de mensen zich met elkaar verbinden. Waarin ze hun dankbaarheid, waardering en liefde betonen en samen proosten op het nieuwe jaar. Het is de maand van de cadeaus, van de dertiende maand en van de bedrijfsbonussen die worden uitgekeerd. Twee opvallende blijken van waardering haalden in de laatste dagen van 2019 het grote nieuws.

De eerste is gevat in een filmpje op YouTube. Het Amerikaanse vastgoedbedrijf St. Johns Properties had in 2019 een reuzenomzet gedraaid en dat werd gevierd. Bij aanvang van de jaarlijkse kerstborrel hadden alle 198 medewerkers een rode envelop gekregen die ze pas na de toespraak van eigenaar en oprichter Edward St. John mochten openmaken. In die toespraak bedankte St. John alle medewerkers voor hun inzet en toewijding en hij benadrukte dat iedereen belangrijk was geweest voor het behalen van het grote succes en dat iedereen daarom recht had op een bonus. St. John had daarvoor tien miljoen dollar beschikbaar gesteld. De hoogte van de bonus was afhankelijk van het aantal dienstjaren. Daardoor ontving een techneut die al 39 jaar bij het bedrijf zit meer geld dan de directeur, die een jaartje korter in dienst was. De hoogste bonus was 270.000 dollar, omgerekend ruim 240.000 euro. Er lag zelfs 100 dollar klaar voor de werknemer die de maandag na de kerstborrel zou beginnen.

Royaal afscheidscadeau

En dan was er nog het familiebedrijf Royal Agio Cigars uit Duizel (Noord-Brabant). De fameuze Nederlandse sigarenmaker werd in januari van dit jaar voor 210 miljoen euro verkocht aan het Deense Scandinavian Tobacco Group (STG). Het bedrijf werd 115 jaar geleden opgericht door de familie Wintermans. Als dank voor de inzet en de loyaliteit gaf de familie haar personeel een afscheidscadeau: onder de medewerkers werd een bedrag van tien miljoen euro verdeeld. Wereldwijd werken bij het bedrijf zo’n 3200 medewerkers in Nederland, België, Sri Lanka en de Dominicaanse Republiek. Het bedrag is verdeeld naar rato van salaris en dienstjaren: wie er langer werkt, kreeg meer. Ook uitzendkrachten die langer dan een jaar bij het bedrijf werkten, kregen een geldbedrag.

“We hebben al die jaren de steun gehad van onze medewerkers die zich – soms zelfs van generatie op generatie – honderd procent hebben ingezet voor Agio. Op deze manier willen we een blijk van waardering geven voor de loyaliteit, de mooie momenten die we met elkaar hebben gedeeld en het wederzijdse respect dat we altijd hebben gevoeld”, aldus Boris Wintermans, tot 2 januari nog bestuursvoorzitter van Royal Agio Cigars.

Geen pleister op de wond

Dat dergelijke loyaliteitsbonussen niet alledaags zijn blijkt uit het feit dat ze de grote nieuwskanalen bereikten. De reacties in Amerika op de vrijgevigheid van Andrew St. John waren uiterst positief. Op het filmpje zijn de verbijsterde blikken te zien van medewerkers die staren naar het bedrag op de kaart die in de rode envelop zat. Collega’s vallen elkaar huilend in de armen. “Dit is een levensveranderend moment”, aldus een geëmotioneerde medewerker. Er werden geen kanttekeningen geplaatst bij de wijze waarop het bedrijf de gebeurtenis meteen handig als marketinginstrument inzette. Dit door de kerstborrel te laten vastleggen door een professioneel videobedrijf en te publiceren op YouTube.

In Nederland lag dat met Agio anders. Niet onbegrijpelijk, de werknemers mochten dan wel verrast zijn met het royale afscheidscadeau, de toekomst is voor velen door de overname nog ongewis. De onderhandelingen over een sociaal plan waren in januari nog in volle gang. Aanvankelijk was er ook onbegrip en ook boosheid over de verkoop van ‘hun’ Agio. Maar, zegt een vakbondsmedewerker die betrokken was bij de onderhandelingen: “Voor onze leden is dit toch een blijk van waardering, zo voelen ze dat ook echt. Het is in feite een loyaliteitsbonus voor de werknemers. Het wordt niet gezien als pleister op de wond van de onzekerheid.”

Mensen stonden te huilen

Volgens Agio’s marketingdirecteur Wilco van Maren waren de medewerkers in Dominicaanse Republiek dolblij met de bonus. Tegen de NOS zei hij: “Ik kreeg een filmpje toegestuurd van het moment dat het nieuws bekend werd gemaakt. Daar stonden mensen te huilen, ze omhelsden elkaar en ze dansten samen. Voor hen is dit gebaar mogelijk nog waardevoller, want zij hebben daar geen sociaal vangnet, zoals wij in Nederland hebben.”

Gerelateerde artikelen:

Een koffer vol geluk leert kinderen wat medewerkers niet hebben geleerd

Lees dit artikel

“Bedrijven kunnen hun medewerkers niet gelukkig maken – ze kunnen geluk wel faciliteren”

Lees dit interview

Vrijwilligerswerk zorgt voor blije medewerkers en verbetert de bedrijfscultuur

Lees dit artikel