‘Ik was de baas waar ik niet voor wilde werken’

Marbles heeft een baas. Maar eigenlijk zijn bij het marketing-communicatiebureau in Antwerpen alle medewerkers de baas. CEO en oprichter Tom Herrijgers gelooft heilig in verantwoordelijkheid, vertrouwen en vrijheid. Zijn mensen worden er gelukkig van. Daarbij zijn ze productief en hebben ze veel voor het bedrijf over.

Het succes van Marbles is niet zijn verdienste, zegt CEO en mede-oprichter Tom Herrijgers. Maar de prachtige ommekeer die het bedrijf redde en succesvol maakte, begon wél bij hem. Marbles, van oorsprong een bedrijf dat websites bouwde, zou in 2014, mede dankzij een paar strategische overnames, een succesvol fullservice marketing-communicatiebureau worden. Waarom ook niet, de crisis is voorbij, de economie trekt flink aan. Het Antwerpse Marbles is klaar om te groeien. Maar de transformatie verloopt niet voorspoedig en dat is nog zacht uitgedrukt. Bestaande klanten zijn niet van zins meer diensten af te nemen dan websites, en potentiële nieuwe klanten willen een portfolio zien met een trackrecord dat er nog niet is. Tom Herrijgers: “We begonnen met vijftien mensen, een jaar later waren we nog met acht. Er was sprake van een leegloop. Nieuwe opdrachten bleven uit, de sfeer was slecht. Tot overmaat van ramp vertrok mijn medevennoot, de man waarmee ik het bedrijf in 2001 was gestart. Dat was heftig.”

Controleren en checken

Het was ook een kantelpunt, zegt Herrijgers. Wilde hij zelf nog wel door? “Ik ben toen ’s avonds op post-its gaan schrijven wat ik wel en wat ik niet leuk vond aan mijn job. Wat duidelijk werd is dat ik maar tien procent van mijn werk echt de moeite waard vond. Ik was vooral een grote regelaar geworden en daarbij ook een baas waar ik zelf niet voor zou willen werken. Ik was vooral bezig met mensen controleren en alles te checken. Ik wilde dolgraag weer de ondernemer worden die ik ooit was. Iemand die de vrijheid heeft om te doen wat hij wil doen, wanneer hij dat wil doen en waar.”

Herrijgers stapte naar de overgebleven medewerkers en vertelde dat hij wel verder wilde met Marbles, maar alleen als zij ook door wilden en hij meer ruimte voor zichzelf kreeg. “Ik zei, ‘ik kan het niet alleen. Ik wil de last en stress niet meer alleen dragen, ik heb jullie nodig’. En toen veranderde alles. Ik ontmoette begrip. ‘Oh, maar als jij dat en dat niet graag doet, geef het dan maar aan mij, het lijkt mij wel leuk’. En zo zijn we klussen zoals HR en de boekhouding gaan verdelen. Het was een mooi moment, er viel een enorme last van mijn schouders.”

Regels afschaffen

Het was het begin van een omslag in denken, van een nieuwe cultuur, een waarin vrijheid, verantwoordelijkheid en vertrouwen key zijn. Alle bestaande regels werden tegen het licht gehouden. Wat niet aanwijsbaar een doel of nut diende werd afgeschaft. Herrijgers: “We hadden bijvoorbeeld de regel dat iedereen tussen 8 en 10 zou beginnen. Maar waarom eigenlijk? Wat is het probleem als iemand om 7.30 wil beginnen, of om kwart over 10? Als dit vooraf duidelijk wordt gecommuniceerd, wat is er dan mis mee? Thuis werken idem dito. Waarom zou je maar op één vaste dag thuis mogen werken? Je kunt bij ons thuis werken zoveel je wilt. We hebben een collega, die is twee maanden met zijn vriendin die stage ging lopen mee naar IJsland geweest en hij heeft van daaruit iedere dag doorgewerkt.”

“Op een gegeven moment kregen we een discussie over vakantiedagen. Waarom zouden we een gemaximeerd aantal vakantiedagen hebben? Wat maakt het eigenlijk uit hoe vaak we vrij nemen? Als het werk maar wordt gedaan, als het bedrijf maar gezond is en we kunnen groeien. Dus nu hebben we een onbeperkt aantal verlofdagen. Dat gaat prima. Het is niet zo dat we bij alles wat we aanpassen zeggen: we zien wel hoe het loopt. Nieuwe manieren van werken, veranderingen die we doorvoeren doen we op basis van een tijdelijke proef. Pakt het goed uit, dan gaan we ermee door.”

Persoonlijke purpose

Vrijheid, verantwoordelijkheid en vertrouwen zijn essentieel bij Marbles. Ze werken ook op elkaar in. En ze passen uitstekend bij de jonge generatie werknemers, zegt Herrijgers: ‘De persoonlijke purpose van jonge mensen is dat ze willen bijdragen aan de purpose van het bedrijf. Onze mensen beseffen heel goed dat als iedereen op hetzelfde moment drie maanden vrij wil nemen, het bedrijf daar onder lijdt. Het is vrijheid versus verantwoordelijkheid.”

Volledig transparant

De medewerkers van Marbles werken in zelfsturende teams. Ze hebben allemaal een grote beslissingsbevoegdheid en dragen dus veel verantwoordelijkheid. Herrijgers: “Je kunt alleen goede beslissingen nemen als je volledig inzicht hebt in het bedrijf, als je transparant bent. Iedereen hier weet wat ons businessmodel is, wat de omzetdoelstellingen zijn en hoe we die willen bereiken. Iedere maand presenteren we de cijfers, lopen we achter of voor en waardoor komt dat? Als er een factuur van 20.000 euro naar de klant gaat, dan weet iedereen bij ons hoe dat bedrag tot stand komt en wat daarvan moet worden bekostigd. Iedereen weet hoe loonkosten en bedrijfskosten zijn opgebouwd. Op dit moment denken we erover om alle salarissen inzichtelijk te maken. Ja, ook het mijne.”

De voordelen zijn legio

Het afgelopen jaar zijn er zeven nieuwe mensen aangenomen. De mensen zijn aangetrokken door de teams zelf en niet door de baas. Herrijgers: “De beslissing om iemand toe te willen voegen wordt ook door het team genomen. Het is hun verantwoordelijkheid, zij weten het best of er iemand nodig is en wat voor iemand dat moet zijn. Ja, dat is pittig, maar ze kunnen dat aan. En ik ook. Je moet als CEO durven loslaten. Niet iedere ondernemer zal hier geschikt voor zijn, maar ik wil niet anders meer. De voordelen zijn legio: ik heb niet overal het beste antwoord op, de mensen op de vloer weten vaak meer. Op dit moment zou er een war for talent gaande zijn, maar wij hebben daar helemaal geen last van. Jonge mensen willen graag in onze cultuur werken, ze hebben het ook nodig. De mensen hier zijn gelukkig. Heel onlangs hebben we daarom nog twee v’s toegevoegd: vreugde en voldoening. En ik ben ook gelukkig, want ik doe nu weer wat ik altijd wilde doen: ondernemen en mensen coachen zodat ze nog beter worden.”

Gerelateerde artikelen:

Een koffer vol geluk leert kinderen wat medewerkers niet hebben geleerd

Lees dit artikel

De dunne scheidslijn tussen overdadige waardering en slimme marketing

Lees dit artikel

“Bedrijven kunnen hun medewerkers niet gelukkig maken – ze kunnen geluk wel faciliteren”

Lees dit interview